Portrait of smart schoolgirls and schoolboys looking at the laptop in classroom

A new educational approach from Canada: ‘Inclusive Education’ What our children gain from this Education system?

What it is

An inclusive education system is one that takes responsibility for all students, focuses on their strengths, and emphasizes what they can do rather than focusing on their limitations. While inclusive education is not about the automatic placement of every student in typical classrooms, it does involve the sharing of a commitment to meeting diverse student needs in all school settings so that all students experience a sense of belonging and acceptance in their learning environments.

What it means

An inclusive education system means that:

  • all decisions are made based on the needs and interests of students.
  • expectations are high for all students and a number of pathways are used to ensure their success.
  • outcomes in the programs of study are the starting point for planning and instruction for students.
  • programs of study are complemented with a continuum of supports and services where classrooms, schools, school authorities, and the specialist community are equipped to make it possible for all students to have their needs met.
  • programs of study and measures of achievement will continue to be accessible to all students.
  • school-based expertise is augmented by current research and new technologies to support teachers.
  • teachers have resources and tools to support them in using the programs of study in more robust ways to address the diverse learning needs of all students.
  • accessible learning resources are available so that students are provided with learning opportunities that address their interests, strengths and needs.
  • students demonstrate their learning in multiple ways, including through refined assessment strategies which measure their progress and growth.
  • principals lead in creating positive learning cultures where all students and staff feel welcomed and supported.
  • teachers are skilled in collaborating effectively with parents, principals, teacher assistants, psychologists, or other specialists.
  • parents are included as important and respected members of their child’s learning team.

How it could be achieved

 

The implementation of a truly inclusive education system requires each one of us to think and work differently. It will occur through the development of a collaborative model based on collective responsibility for the success of each student. Supports and services for students will be delivered collaboratively in the most logical and natural setting to “wraparound” the student. Efforts will need to be made to expand the capacity of our education system so that it responds to the needs of all students. To make this possible, a collaborative process will be established between Alberta Education, Health and Wellness, and Children and Youth Services. This means an enhanced opportunity for everyone to work together across provincial, regional, and local levels.

Portrait of smart schoolgirls and schoolboys looking at the laptop in classroom

Kanada’dan doğan yeni bir eğitim yaklaşımı : ‘Kapsamlı Eğitim’ Çocuklarımıza neler kazandırıyor?

Dünyanın en iyi eğitim sistemlerinden birine sahip Kanada, sürekli araştırma-geliştirme çalışmalarıyla eğitim bilimlerine yepyeni kavramlar kazandırıyor. Eğitim alanında yapılan araştırmalara en fazla yatırımı yapan ülkelerden olan Kanada, sınırları dışına aşan eğitim sistemi ve müfredatıyla dünyanın birçok ülkesindeki öğrencilere yeni ufuklar açıyor.

Kanada’nın eğitim dünyasına kazandırdığı önemli kavramlardan olan Kapsamlı Eğitim Sistemi, tüm öğrencilerin sorumluluğunu üstlenen, güçlü yönlerine odaklanan ve sınırlamalarına odaklanmak yerine neler yapabileceğini vurgulayan bir sistemdir. Kapsamlı eğitim, her öğrencinin tipik sınıflarda otomatik olarak yerleştirilmesiyle ilgili değil, tüm öğrencilerin öğrenme ortamlarında ait olma ve kabul etme hissi uyandırmaktır. Bunun için tüm okul ortamlarında çeşitli öğrenci ihtiyaçlarının karşılanması ve paylaşmasını gerektirir.

Bu ne anlama gelir?

  • Bütün kararlar öğrencilerin ihtiyaçlarına ve ilgilerine göre verilir.
  • Tüm öğrenciler için beklentiler yüksektir ve başarılarını sağlamak için bir takım yollar kullanılır.
  • Çalışma programlarındaki sonuçlar öğrencilere yönelik ilk tanışmanın ve planlamanın başlangıç noktasıdır.
  • Çalışma programları; tüm öğrencilerin ihtiyaçlarının karşılamasını mümkün kılmak için sürekli destek ve hizmetlerle sınıfları, okulları, okul otoritelerini ve uzman toplumu tamamlar.
  • Çalışma programları ve başarı ölçütleri tüm öğrenciler tarafından erişilebilir olmaya devam eder.
  • Okul tabanlı uzmanlık, öğretmenleri desteklemek için güncel araştırmalar ve yeni teknolojilerle zenginleştirilir.
  • Öğretmenlerin çalışma programlarına destek olmak için farklı öğrenme ihtiyaçları olan öğrencilerin gereksinimlerini karşılamak ve daha sağlam yollarla kullanmalarına yardımcı olmak için kaynakları ve araçları var.
  • Öğrencilerin ilgilerine, güçlü yönlerine ve ihtiyaçlarına hitap eden öğretim fırsatları sağlanması için kabul edilebilir öğretim kaynakları mevcut.
  • Öğrenciler; ilerlemelerini ve büyümelerini ölçen değerlendirme stratejileriyle birlikte öğrendiklerini çeşitli şekillerde gösterirler.
  • Müdürler; tüm öğrencilerin ve çalışanların memnuniyetle karşılanmalarını ve desteklenmelerini sağlayacak pozitif öğretim kültürü oluşturmada liderlik ederler.
  • Öğretmenler; ailelerle, müdürlerle, öğretmen asistanlarıyla, psikologlarla ya da diğer uzmanlarla etkili bir şekilde işbirliği yapma konusunda yeteneklilerdir.
  • Aileler; çocuğun öğrenimine destekte bulunan grubun içinde olan, önemli ve saygı duyulması gereken üyelerdir.

 

Bunu nasıl başarabilirler?

Gerçekten kapsamlı bir eğitim sisteminin uygulanması her birimizin düşünmesini ve farklı şekilde çalışmasını gerektirir. Bu her bir öğrencinin başarısı için ortak sorumluluğa dayalı bir işbirliği modeli geliştirilerek ortaya çıkar. Öğrencilere yönelik destekler ve hizmetler, öğrenciyi “kapsaması” için en mantıklı ve doğal ortamıyla birlikte verilmelidir. Eğitim sistemlerinin kapasitesini arttırmak ve bu sayede tüm öğrencilerin ihtiyaçlarına yanıt vermek için gayret gösterilmesi gerekir. Bunu mümkün kılmak için bölgesel ve yerel düzeyde herkesin birlikte çalışması için geliştirilmiş fırsatlar yaratılması anlamına gelir.

crayons-coloring-book-coloring-book-159579

HOW DOES CHILDREN LEARN?

While we are in the right place with a few skills already present in our birth, we need to acquire new skills to cope with life in a very short time. So we need to learn. Learning is basically similar for all of us, but it is a different process for everyone in detail. Learning capacities and styles of each person are naturally different. Some children learn to walk right away while jump, others start speaking very quickly, become master of conversation. They have great conversational skills. Some children begin to use their pens, dyes and colors so early on, that even their random drawings are like masterpieces. In fact, each child’s mind is unique. However, it may not be so easy to discover the areas of expertise in your child’s mind. Children who can help sisters math homework without learning to read and write, children who can not connect the laces of their shoes but can write incredibly beautiful poetry, and many more wonderful, children’s stories that surprising us… While our children write their own stories, they will go through the learning process and over time will actualize themselves. It is our duty to fall in love at this sometimes challenging but wonderful journey, to support them with love. But even though this is our common goal, sometimes we can become parents who can produce compelling, stressful challenges for them rather than being their supporters on these journeys of our children. This is a very normal and healthy situation, because standard expectations are so voiced in our surroundings that the characteristics of our own children may not match the standard expectations of society. Our child begins to go to school and suddenly begins to share the same class and the same school with children equipped with different skills. It is useful to keep in mind that school systems around the world are actually developing curriculum in general terms and developing skills that are believed to be most likely to be used in life. Whatever we are doing, reading and writing, problem solving, keeping in mind, using our language seem to be indispensable skills areas of our daily life  and especially the learning processes in the school focus on teaching skills areas of this kind.

What happens to our child’s mind a little bit, let’s look at this: We can say that the brain is the most basic instrument in the process of self-development of our child. Mental settlement of human miraculous skills. How easy to observe that the most prominent skill area of a mart is to fly, the complexity of the human mind makes it very difficult for us to understand which of our innumerable roles in life are appropriate. Over time, we are much more clearly aware that it will be difficult to determine the area of development that our child will be most successful with. The mind of the person works with many skill areas and numerous combinations of them. In general, if the basic groupings proposed or accepted by many theoreticians will simply review, we can call ‘attention control’ for one of them. Attention can be thought of as your orchestra conductor, even if the orchestra member performs perfectly, the harmony between them is perhaps the most important thing. As our child begins to be able to control his attention from day to day, from year to year. He will be able to squeeze intervening cheaters more easily, focus more easily. Of course, if we remember once again the fact that we must always keep in mind, our child will do it on his own schedule.

The memory system is a complex brain function that has not been fully resolved yet. It is one of the most important skills of school life. Unstored information does not make much sense but we must not forget that there is no direct connection between recognizing and remembering. Some children understand it very quickly but because their memory is weak, they may have difficulty remembering quickly what they have learned. Some children remember almost everything thanks to their great memory capacity, but in reality, full learning may not be realized. Short and long-term memory may also vary. Directing the child to a well-known and appropriate learning model will bring very productive results.

Language system: Language plays the most important role in almost every lesson and it is very necessary to develop social skills. It is expected that children usually use verbal and written language in school as most competently as possible.

Spatial regulatory system: the ability to see parts as a whole and master the whole. It is another mental system that can help our child in school, such as being able to distinguish between right and left, to find where our child put stuff, and to remember where he/she puts the homeworks.

Sequential editing system: It is very important for our child’s school life. Being able to sort the parts in the whole correctly provides the child with the skills to organize his thoughts consistently, to manage the time, and offer a lot of useful skills. He decides which activity he or she is going to do in the best order. This prevents the problem of leaving everything to the last minute and, as social skills grows thet ensures the appointments are not been late to the activities which they promised.

Motor system: Our minds also control our muscles. Motor skills can be divided into coarse and fine motor skills. Writing articles, using scissors, etc. requires fine motor skills. It is very necessary to write. The weakness of the rough motor skills does not make much sense at school. There are statements in ball games that do not disturb any teacher, such as missed shots, non-rhythmic running. However, sometimes the parents can talk about the child’s temperament.

The most sophisticated brain processing is the thinking system: It has unlimited skills such as problem solving, applying rules, conceptual thinking (mass, fraction etc.), critical and creative thinking, understanding grammar and producing original ideas. It helps our child very much at school life. It is a very meaningful system for learning processes. It is a very meaningful system for learning processes.

Social Thinking system: It is the skills that support the most enjoyable moments of school life. A child who has learned social skills will be able to easily direct his / her energy to academic development. Learning is not just a process at school, it continues at every moment of life. We wish our children happy learning and fun as it is at school,at the long summer vacation which is waiting for them.

Specialist Psychological Counselor

Demet Gökaşan

crayons-coloring-book-coloring-book-159579

ÇOCUĞUMUZ NASIL ÖĞRENİYOR ?

Doğduğumuzda zaten var olan birkaç beceri ile keyfimiz yerinde gibiyken, çok kısa sürede hayat ile baş edebilmek için yeni beceriler edinmemiz gerekir. Yani öğrenmemiz gerekir. Öğrenme temelde hepimiz için benzer ama ayrıntılarda herkes için farklılaşan bir süreçtir. Her birimizin öğrenme kapasiteleri ve stilleri doğal olarak farklıdır. Bazı çocuklar yürümeyi hemen öğrenir ,atlar zıplarken, diğerleri çok kısa sürede konuşmaya başlar, konuşma üstadı olurlar. Muhteşem konuşma becerileri vardır. Bazı çocuklar ise öyle erken zamanda kalemleri, boyaları renkleri kullanmaya başlarlar ve öyle ustaca kullanırlar ki, rastgele çizimleri bile birer şaheser gibidir. Aslında her bir çocuğun zihni eşsizdir. Ancak çocuğumuzun zihnindeki uzmanlık alanlarını keşfetmek o kadar da kolay olmayabilir. Henüz okuma-yazmayı öğrenmeden ablasının matematik ödevine yardım edebilen çocuklar, ayakkabılarının bağcıklarını bağlayamayan ancak inanılmaz güzellikte şiir yazabilen çocuklar ve daha nice muhteşem, bizi şaşırtan çocuk hikayeleri… Bizim çocuklarımız da kendi hikâyelerini yazarken, öğrenme süreçlerinden geçecek ve zamanla kendisini gerçekleştirecektir. Bu zaman zaman zorlu ama muhteşem yolculukta bizlere düşen görev, sevgi ile onlara destek olmaktır. Ancak ortak amacımız bu olsa da bazen farkında olmadan, çocuklarımızın bu yolculuklarında onların destekçisi olmaktan çok onlar için zorlayıcı, stresli zamanlar üretebilen ebeveynler olabiliyoruz. Bu çok normal ve sağlıklı bir durum aslında, çünkü standart beklentiler etrafımızda o kadar çok dile getiriliyor ki, kendi çocuğumuzun özellikleri, toplumun standart beklentileri ile uyuşmayabiliyor. Çocuğumuz okula gitmeye başlıyor ve birdenbire farklı farklı beceriler ile donatılmış çocuklarla aynı sınıfı ve aynı okulu paylaşmaya başlıyor. Şunu aklımızda tutmakta fayda var: tüm dünyada okul sistemleri, aslında genel anlamda müfredatlarını geliştirirken hayatta en çok kullanılacağına inanılan veya öngörülen becerileri geliştirmeye yönelik olarak oluşturuluyor diyebiliriz. Ne iş yapıyor olursak olalım, okumak-yazmak, problem çözmek, akılda tutmak, dilimizi kullanmak günlük hayatımızın vazgeçilmez beceri alanları gibi görünüyor ve özellikle okuldaki öğrenme süreçleri bu türden beceri alanlarını öğretmeye odaklanıyor.

Biraz da çocuğumuzun zihninde neler oluyor, buna bakalım: beyin, bizi biz yapan, çocuğumuzun kendini geliştirme sürecindeki en temel enstrümanıdır diyebiliriz. İnsanın mucizevi becerilerinin barındığı zihinsel yerleşkedir. Bir martının en öne çıkan beceri alanının uçmak olduğunu gözlemlemek ne kadar kolaysa, insanın zihninin karmaşıklığı, çocuğumuzun hayat içerisinde var olan sayısız rollerden hangisinin / hangilerinin uygun olduğunu anlamamızı oldukça zorlaştırmaktadır. Zamanla çok daha net olarak fark ederiz ki çocuğumuzun en başarılı olabileceği gelişim alanını belirlemek oldukça zor olacaktır

İnsanın zihni pek çok beceri alanı ve bunların sayısız kombinasyonları ile çalışır. Genelde pek çok teorisyen tarafından önerilen ya da kabul gören temel gruplandırmaları basitçe gözden geçirecek olursak, bunlardan biri için dikkat kontrolü diyebiliriz. Dikkat beynimizin orkestra şefi gibi düşünülebilir, her bir orkestra üyesi mükemmel performans gösterse dahi aralarındaki uyum belki de en önemli şeydir. Çocuğumuz dikkatini günden güne, yıldan yıla daha iyi kontrol edebilmeye başladıkça, araya giren çelicileri daha kolay eleyebilecek, çok daha kolay odaklanabilecektir.  Tabii her zaman aklımızda tutmamız gereken gerçeği bir kez daha hatırlarsak; çocuğumuz bunu kendi zamanlaması ile yapacaktır.

Hafıza sistemi ise henüz tam olarak çözümlenememiş oldukça karmaşık bir beyin fonksiyonudur. Okul hayatının en önemli becerilerinden biridir. Depolanmayan bilginin pek anlamı yoktur, ancak anlamak ve hatırlamak arasında direkt bir bağlantı olmadığını da unutmamamız gerekiyor. Bazı çocuklar çok hızlı anlarlar ama hafızaları zayıf olduğundan öğrendiklerini çabucak hatırlamakta güçlük yaşayabilirler. Bazı çocuklar ise müthiş bir hafıza kapasitesi sayesinde neredeyse her şeyi hatırlarlar ama gerçekte tam öğrenme, anlama gerçekleşmemiş olabilir. Kısa ve uzun süreli hafızaları da farklılık gösterebilir. Çocuğun çok iyi tanınıp kendine uygun öğrenme modeline yönlendirilmesi çok verimli sonuçlar getirecektir.

Dil sistemi: Dil neredeyse her derste en önemli rolü oynar, ayrıca sosyal beceriler geliştirmek için çok gereklidir. Çocuklardan okulda, genellikle, hem sözel hem yazılı ifadede dillerini mümkün olan en yetkin şekilde kullanmaları beklenir.

Mekansal düzenleme sistemi: Parçaları bir bütün halinde görebilme ve tümüne hakim olabilme becerisidir. Ayrıca sağını solunu ayırabilmek, eşyasını nereye koyduğunu bulabilmek, ödevini nereye koyduğunu unutmamak gibi çocuğunuza okulda yardımcı olabilecek bir diğer zihinsel sistemdir.

Ardışık düzenleme sistemi: Çocuğumuzun okul hayatı için oldukça önemlidir. Bütün içindeki parçaları doğru sıralayabilmek çocuğa, düşüncelerini tutarlı şekilde organize edebilme ve zamanını yönetebilme gibi işine çok yarayacak becerileri sunar. Hangi faaliyeti hangi sırayla yapacağına giderek en iyi şekilde kendisi karar verebilmeye başlar. Bu her şeyi son dakikaya bırakma sorununu engeller; sosyal beceri olarak da büyüdükçe randevularına, söz verdiği aktivitelere geç kalmamasını sağlar.

 Motor sistem: Zihnimiz kaslarımıza da hükmeder. Motor beceriler kaba ve ince motor beceriler diye ayrılabilir. Kalemle yazı yazmak, makas kullanmak vb. gibi ince motor beceri gerektirir. Yazı yazmak için çok gereklidir. Kaba motor becerilerin zayıf olması ise okulda pek anlam ifade etmez, top oyunlarında isabetsiz atışlar, ritmik olmayan koşma gibi hiçbir öğretmeni rahatsız etmeyen belirtileri vardır ancak, bazen ebeveynler çocuğun sakarlığından bahsedebilirler.

En sofistike beyin işlemi düşünme sistemidir: Problem çözme, kuralları uygulayabilme, kavramsal düşünme (kütle, kesir vb),eleştirel ve yaratıcı düşünme, dilbilgisini anlayabilme, orijinal fikirler üretebilme gibi sınırsız becerileri barındırır. Çocuğumuza okul hayatında çok yardımcı olur. Öğrenme süreçleri için çok anlamlı bir sistemdir.

Sosyal Düşünme Sistemi: Okul hayatının en zevkli anlarını destekleyen, oluştural becerilerdir. Sosyal becerileri öğrenmiş çocuk, enerjisini akademik gelişime kolaylıkla yönlendirebilecektir. Öğrenme sadece okulda gerçekleşen bir süreç değildir, hayatın her anında devam eder. Biz de çocuklarımıza onları bekleyen, uzun yaz tatilinde, okulda olduğu gibi mutlu öğrenmeler ve dinlenmeler dileriz.

Uzman Psikolojik Danışman

Demet Gökaşan

kids-girl-pencil-drawing-159823

SOCIAL SKILLS IN SCHOOL

Social Thinking Skills

When it comes to school, an academic world where new information is learned first comes to mind, there is another very important area.  We can say that this area is closely related to social thinking skills. Although there is not much to say about this area, the social side of the school is quite exciting for our children. Close friendships, popularity, common interests, conflicts, jokes, rumors, chats etc. makes school life exciting for our children. While communicating with others is a delightful job for some of our children but for some of our children it is a complicated or even a difficult job. It is almost impossible for children to hide themselves in school life, they are constantly monitored or even continuously tested by other children. As a result of these observations, are not loved or liked to be admired or not to be admired and to be selected as friends or not selected. Being friends with the children they can understand, being accepted, feeling their love makes the school a very fun place. But things may not always go so well. The social skills required by the school may not be so easy, especially in the first years of school life. To know the game of being popular well and playing this game well is not a social skill that can be reached at any time. If  children have difficulty in developing social skills, they can suffer social wounds and may be suffering the cause of injuries and social wounds. These hurt can unfortunately lead to difficulties in improving the child’s own social thinking systems. There are some well-known indicators that your child is experiencing more or less distress in this area. For example; fear of not being invited to a private meeting such as a birthday, a nickname that is not beautiful, because of  he /she can easily make fun of other children who may get frustrated and do not get close;constantly talking about him/herself and even bragging too much, make jokes that can lead to conflict or even small fighting, constantly complaining about other children, unpleasant thoughts about him/herself like -I am a very boring person – are enough to bother other children. They do not have any interest in academic skills and it is normal for very successful children in their classes to experience too many social problems in school. Such experiences can push the child to shyness, start talking in low voice and if they are not motivated, they may come unhappy to school and return home unhappily or they may be exposed to compulsive jokes by popular children of the class. They may behave in a way that they would not normally do.

In fact, they may not be able to use their very good academic potential, to be seen as normal because they may want to be accepted, they may sacrifice academic success. While the common interests of other children are not at all relevant to him, may be tempted to talk about their interests for being accepted and move away from activities which they are capable of. It can lead to growing concern about loneliness which we would not even want one of these statements for our children. If one or more of these indications catch our attention, trying to figure out whether it is a temporary situation or a child is in a painful state is the best thing to do. If the child is going through a period when he feels weak in social skills, leaving him alone as adults is the most challenging thing we can do for the child. We can take the first and most important step by talking to them about social skills, listening to their ideas and trying to understand them.

If we are going to talk to our children about basic things that are very ordinary for social success, maybe the first topic can be ‘What is friendship?’. Some children enjoy deep, emotional and strong friendships while some children enjoy social, superficial but fun friendships. Ultimately, a ‘close friend’ for almost every child is a very important sign that will prevent the development of feelings of loneliness and good for self-esteem . Another conversation might be about ‘popularity’.

Almost every child wants a positive reputation but again every child is different. There are also children who have made love even though they have superficial relationships. They usually get this positive reputation by showing the right behavior at the right time. Even there are popular children who have no deep friendships. Some are popular for everyone, some are for some groups only, some are hardly recognized by other children at school but because they are ‘being kind children’, they are children who have respect and love. Unfortunately, some children are not easily noticed, others can be excluded and targeted at bad behavior. We can talk about possible situations with our children and their positive and negative aspects. For example: if friendships and events in the school are the most attractive experience of the school, the child may go to a course of lesson failures or to do things that are constantly approved by other children to become popular, to sacrifice their own characteristics, or to lose their qualities for friendship. These can lead to very significant loss in the long run. At this point we can now slowly enter the concept of ‘catching social balance’ with our children. We can tell them the importance of watching, listening and trying to understand the person we are against. It would be nice to talk about the elegant balance between clarity and being cautious. We can tell if you are in a hurry to improve your friendship, try to make and get a secret, make a lot of jokes cause they will be scared away.  These are just a few suggestions, each child is individual and will develop other life journeys with their innocence. Perhaps the best conversation we can do with them is to start things up, to get things, maybe even more important things that we have gained by laboring. For example: We can tell that friends and friendships are worth giving the right deserve. We can also tell  that discussions and disagreements with friends are very normal. The important thing is that children can learn to be friends and cope with problems without harming them. We can talk about the complexity and difficulty of trying to understand the feelings of other children. You can lay the foundation for your infrastructure for more sophisticated competencies such as understanding body language and tonality in conversations. ‘What is empathy?’, ‘What steps can be taken to recognize and give up on its own mistake?’,  ‘How can other children perceive us?’, ‘What is a monologue?’, ‘Can he/she understand and use recent fashion words?’, ‘To be boring by talking too much, at what point is it to make jokes, in short, what is to press the brake?’, ‘Is it good to focus on the person you are talking to and not to ignore him/her?’, ‘How can we praise our friend without being over-ridden?’.This kinds of questions produce and starting to think on them can lead to very long and very productive social skills gains. In the end, the most important part of us is not to perceive the troubles of our children as their own sorrows. Of course we can give everything for them to be healthy, happy and successful but we must not try to cope with the problem and to solve the problems in its place for them. It can turn into a message that our children will never want like ‘You are not someone who can deal with your problems alone’.

This also raises the risk of turning into a very important problem for the long term. It is best not to solve the problem but to support them to provide solutions and also allow our children to develop their own problem solving abilities. We should be able to give our children time to improve their problem-solving skills, and we must experience being patient. Criticizing it immediately when it chooses a bad solution will stop the child and it will be better to keep an eye on what goes wrong. Being process-oriented rather than outcome, trusting our children and making them feel their interest and support will affect their social skills development process positively. However, it may be necessary to propose not to be able to think that they are completely under our protection. It will be very useful to share your own experiences as it is very useful to be a model, not giving advice as it is in any case.

However, if our child does not care about social cohesion and chooses to be unique, it is up to us to respect that. If you have a child who has the courage to appreciate being not liked by other children, reads the book in breaks, writes poetry and happy to be different, we have to keep in mind that they have the right to be socially unaccepted and differentiated after we are certain that this is not a form of defense.

If your child is enjoying being different and happy, is not that nice too?

Specialist Psychological Counselor

Demet Gökaşan

kids-girl-pencil-drawing-159823

OKULDA SOSYAL BECERİ

Sosyal Düşünme Becerisi

Okul denildiğinde, ilk anda yeni bilgilerin öğrenildiği akademik bir dünya akla gelse de çok önemli başka bir alanı daha vardır. Bu alan sosyal düşünme becerisi ile yakından ilgilidir diyebiliriz. Bu alandan çok fazla söz edilmese de, okulun sosyal yanı çocuklarımız için oldukça heyecan vericidir. Yakın arkadaşlıklar, popülerlik, ortak ilgi alanları, çatışmalar, şakalaşmalar, dedikodular, sohbetler vb. okul hayatını çocuklarımız için heyecanlı kılar. Başkaları ile iletişim bazı çocuklarımız için keyifle yapılan bir işken, bazı çocuklarımız için karmaşık hatta zor bir iştir. Çocukların okul hayatında, kendilerini saklamaları neredeyse imkânsızdır. Diğer çocuklar tarafından sürekli izlenirler. Hatta sürekli test edilirler ve bu gözlemler sonucunda sevilip sevilmemek, hayran olunmak olunmamak, arkadaş olarak seçilip seçilmemek gibi sonuçlar gelişir. Anlaşılabilecekleri çocuklarla arkadaşlık kurmuş olmak, kabul edilmek, sevildiğini hissetmek okulu son derece eğlenceli bir yer haline getirir. Ama işler her zaman bu kadar iyi yürümeyebilir. Okulun gerektirdiği sosyal beceriler özellikle okul hayatının ilk yıllarında çocuklarımıza o kadar da kolay gelmeyebilir. Popüler olma oyununu iyi bilmek ve iyi oynamak bir anda ulaşılabilecek bir sosyal beceri değildir. Çocuklar, sosyal beceri geliştirmekte zorluk çekerlerse sosyal yaralar alabilirler. Sosyal yaralar ve incinmeler nedeniyle acı çekebilirler. Bu incinmeler çocuğun kendi sosyal düşünme sistemlerini geliştirmelerinde ve iyileştirmelerinde maalesef hayatlarına zorluklar getirebilir. Çocuğun bu alanda az ya da çok sıkıntı yaşadığının oldukça bilindik göstergeleri vardır. Örneğin; doğum günü gibi özel bir buluşmaya çağırılmayacağı korkusu, güzel olmayan lakap takılmış olması, kolaylıkla diğer çocuklarla dalga geçtiği için diğer çocukların bu durumdan ürktükleri için yakınlaşmamaları, diğer çocukların canını sıkacak kadar sürekli kendinden söz edip hatta fazlaca övünmesi, çatışmaya hatta irili ufaklı kavgalara yol açabilen şakalar yapması, sürekli diğer çocuklardan yakınması, kendisi ile ilgili hoş olmayan –ben çok sıkıcı biriyim gibi- düşüncelerdir. Bunların akademik becerilerle herhangi bir ilgisi yoktur, derslerinde çok başarılı çocukların da okuldaki sosyal sorunları çokça deneyimlemeleri normaldir. Bu gibi deneyimler çocuğu utangaçlığa itebilir, kısık sesle konuşmaya başlayabilir ve motive edilmezse okula mutsuz gelip eve mutsuz dönebilir ya da sınıfın popüler çocukları tarafından zorlayıcı şakalara maruz kalabilir. Kendisini kabul ettirmek için normalde yapmayacağı davranışları gösterebilir. Hatta akademik olarak çok iyi olma potansiyellini kullanmayıp, normal görünüp, kabul görülmek isteyebilir, akademik başarıyı feda edebilir. Diğer çocukların ortak ilgi alanları onu hiç ilgilendirmediği halde kabul görmek için kendi ilgi alanlarından bahsetmekten çekinebilir ve kendi güçlü, yetenekli olduğu aktivitelerden uzaklaşabilir. Giderek artan yalnız kalma endişesine yol açabilir ki hiçbirimiz çocuklarımız için bu belirtilerden birini dahi istemeyiz. Eğer bu belirtilerden biri veya birden fazlası dikkatimizi çekmişse bunun geçici bir durum mu yoksa çocuğu üzen, acı veren boyutta mı olduğunu anlamaya çalışmak yapılabilecek en iyi şey olacaktır. Çocuk, kendini sosyal becerilerinde zayıf hissettiği bir dönem geçiriyorsa, yetişkinler olarak onu yalnız bırakmak çocuk için yapabileceğimiz en zorlayıcı şey olacaktır. Onlarla sosyal beceriler hakkında konuşarak, daha çok da onların fikirlerini dinleyerek, anlamaya çalışarak ilk ve en önemli adımı atabiliriz.

Sosyal başarı için çok sıradan ama temel konuları çocuklarımızla konuşacaksak belkide ilk konu başlığı ‘Arkadaşlık nedir?’ olabilir. Bazı çocuklar derin, duygu dolu ve güçlü arkadaşlıklar isterken, bazı çocuklar sosyal amaçlı, yüzeysel ama eğlenceli arkadaşlıklardan zevk alırlar. Sonuçta, hemen hemen her çocuk için ‘yakın bir arkadaş’ öz güven eksikliği ve/veya yalnızlık duygusunun gelişmesine engel olacak çok önemli bir etmendir. Bir diğer konuşma konusu ‘popülerlik’ olabilir. Olumlu bir şöhreti hemen her çocuk ister ancak yine her çocuk farklıdır. Yüzeysel ilişkiler kursa da kendini sevdirmeyi başarmış çocuklar da vardır. Genellikle bu olumlu şöhreti doğru zamanda doğru davranışlar göstererek elde ederler. Hatta hiç derin arkadaşlıkları olmayan popüler çocuklar bile vardır. Bazıları herkes, bazıları sadece bazı gruplar tarafından ilgi gören, bazıları okuldaki diğer çocuklar tarafından hemen hemen hiç tanınmayan ama ‘ iyi huylu çocuklar’ oldukları için saygı ve sevgiye kavuşan çocuklardır. Maalesef bazı çocuklar ise kolay fark edilemez. Bazıları ise dışlanıp kötü davranışlara hedef olabilirler. Çocuklarımızla olası durumları ve bu durumların neden olduğu olumlu ve olumsuz yönlerini konuşabiliriz. Örneğin: Okuldaki arkadaşlıklar ve olaylar okulun en çekici yaşantısı olursa çocuk derslerinde başarısız olduğu bir yola girebilir ya da popüler olmak için sürekli diğer çocukların onaylayacağı şeyleri yapmak kendine özgü özelliklerden ödün vermelerine ve kendilerine ait kaliteli özelliklerinden arkadaşlıkları uğruna kaybolmasına yol açabilir. Bunlar uzun vadede çok önemli kayıplara yol açabilir. Bu noktada çocuğumuzla artık ‘sosyal dengeyi yakalama’ kavramına yavaş yavaş giriş yapabiliriz. Onlara karşımızdaki kişiyi iyi izlemenin, dinlemenin, anlamaya çalışmanın önemini anlatabiliriz. Açık sözlülük ve temkinli olmak arasındaki zarif denge hakkında konuşmak da çok güzel olacaktır.

Arkadaşlık geliştirmekte acele etmenin, hemen sır verip almaya çalışmanın ve çok şaka yapmanın karşısındakini ürkütüp kaçırabileceğini anlatabiliriz. Bunlar sadece birkaç öneridir. Her çocuk başka bir bireydir ve kendi masumiyetleri ile başka hayat yolculukları geliştireceklerdir. Belki de onlarla yapabileceğimiz en güzel konuşma bir şeyleri başlatmak elde etmek kadar belki de daha fazla önemli olan şeyin emek vererek elde ettiğimiz şeylerdir. Örneğin: Arkadaşların, arkadaşlıkların hak ettikleri değerini vermek olduğunu anlatabiliriz. Ayrıca, arkadaşlarıyla tartışma ve anlaşmazlıkların çok normal olduğunu anlatabiliriz. Önemli olan çocukların arkadaşlara ve kendilerine zarar vermeden problemlerle baş edebilmeyi öğrenebilmeleridir. Çocuğumuza karşısındakinin duygularını anlayabilmek için gereken çabanın oldukça karmaşık ve zor olabileceğinden bahsedebiliriz. Yüz ifadesi, beden dili, konuşmalardaki tonlamaları anlama gibi daha sofistike yetkinlikleri anlamaları için temelleri atabilirsiniz. ‘Empati nedir ?’, ‘Kendi hatasını fark edip vazgeçmek için nasıl adımlar atabilir?’, ‘Diğer çocuklar bizi nasıl algılıyor olabilirler?’, ‘Monolog nedir ?’, ‘Son zamanlardaki moda sözcükleri anlayabiliyor ve kullanabiliyor mu?’, ‘Çok konuşarak sıkıcı olmak, espri yapmayı hangi noktada bırakmak, kısacası frene basmak nedir?’, ‘Konuşurken karşısındaki insana hiç odaklanmamak onu görmezden gelmek iyi bir şey mi?’, ‘Aşırıya kaçmadan arkadaşımızı övmek nasıl olabilir?’ gibi sorular üretmek ve üzerinde düşünmeye başlamak yine çok uzun ve çok verimli sosyal beceri kazanımlar sağlayabilirler. Sonuçta bize düşen en önemli kısım ise çocuğumuzun sıkıntılarını kendi sıkıntılarımız olarak algılamamaktır.

Tabii ki onların, sağlıklı, mutlu ve başarılı olması için her şeyimizi verebiliriz. Ama çocuklarımızı mutlu yaşatmak için karşılarına çıkan her engelle, problemle biz baş etmeye ve o sorunları onun yerine çözmeye kalkışmamalıyız. Bu çocuklarımızın ‘Sen problemlerinle tek başına baş edebilecek birisi değilsin. ‘ gibi hiç istemeyeceğimiz bir mesaj olarak anlaşılabilir. Bu da uzun vade için çok önemli bir probleme dönüşebilme riski taşır. Problemi çözmek değil çözüme destek vermek ve çocuklarımızın kendi problem çözme yeteneklerini geliştirmelerine fırsat vermek en iyisidir. Çocuğumuza kendi problem çözme becerilerini geliştirmek için zaman tanıyabilmeliyiz. Biz de sabırlı olmayı deneyimlemeliyiz. Kötü bir çözüm yolu seçtiğinde hemen eleştirmek onu durduracaktır ve bunun yerine nelerin yanlış gittiğini gözden geçirmesini sağlamak onun için daha iyi olacaktır. Sonuç değil süreç odaklı olmak, çocuğumuza güvenmek, ilgi ve desteğimizi hissettirmek onların sosyal becerilerini geliştirme süreçlerini olumlu yönde etkileyecektir. Ancak tamamen bizim korumamız altında olduklarını düşünmelerini sağlamamayı da öneri olarak sunmak gerekebilir. Her durumda olduğu gibi nasihat değil, model olmak çok faydalı olacağından dolayı kendi deneyimlerinizi paylaşmanız çok faydalı olacaktır.

Ancak, çocuğumuz sosyal uyumu umursamıyor ve kendine özgü olmayı tercih ediyorsa bizlere bu duruma da saygı duymak düşer. Diğer çocuklar tarafından beğenilmeyi pek de önemsememe cesaretini gösteren, teneffüslerde kitabını okuyan, şiir yazan ve farklı olmaktan mutlu olan bir çocuğunuz varsa onun bu halinin bir tür savunma mekanizması olmadığından emin olduktan sonra sosyal olarak kabul görmeme, farklı olma riskini alma hakkını da tanımayı aklımızın bir köşesinde tutmalıyız. Farklı olmak hoşuna gidiyorsa ve mutluysa bu da çok güzel değil mi ?

Uzman Psikolojik Danışman

Demet Gökaşan

Her Öğrencinin İhtiyaç Duyduğu ‘21. Yüzyıl Becerileri’ Nelerdir?

Dünya Ekonomik Forumunun hazırladığı raporda yer alan “Eğitim İçin Yeni Vizyon: Teknoloji Aracılığıyla Sosyal ve Duygusal Öğrenmeyi Teşvik Etme” adlı makaleye göre şu anda bulunduğumuz durumda öğrenilen beceriler ile ihtiyaç duyulan beceriler arasındaki uçurum daha da belirginleşiyor. Geleneksel öğretim yöntemleri ise öğrencilerin yetişmesi için ihtiyaç duyduğu bilgileri doğru yerleştirmekten uzak.

Günümüzün iş arayan adayları sosyal ve duygusal öğrenme (SEL) yoluyla geliştirilen beceriler olan işbirliği kurmaya yatkın, iletişim kurabilen ve problemlere akılcı yöntemlerle çözüm üretebilen kişiler olmalılar. Geleneksel becerileri bir araya getiren bu sosyal ve duygusal yeterlilik, öğrencileri gelişen dijital ekonomide başarılı olmak için donatıyor.

En çok hangi becerilere ihtiyaç duyulacak?hayat boyu öğrenme

 

213 çalışmanın sonucunda elde edilen verilere göre; SEL öğretimi alan öğrencilerin başarı puanı ortalamasının, almayanlarınkinden % 11 puan daha yüksek olduğu ortaya çıkıyor. Ve SEL öğretiminin uzun dönemli faydasına baktığımızda, yüksek istihdam oranlarına ve insanların eğitimlerini gerçekleştirmelerine fayda sağlıyor.

Öğrencilerin gelecekteki işlerini öğrenmeleri için iyi liderlik becerileri kadar merak da önemli.

 

sosyal beceri

 

 

Davos’ta düzenlenen Yıllık Toplantı 2016’da yer alan “İşlerin Geleceği” adlı başka bir Forum raporunda: Gelecek yapılacak olan istihdamlarda, beceri ve işgücü stratejisine bakılıyor.

Raporda, önde gelen küresel işverenlerden gelen başlıca insan kaynakları ve strateji sorumlularına mevcut vardiyaların, özellikle istihdamın, becerinin, farklı endüstrilerde ve coğrafyalarda işe alımın ne anlam ifade ettiği soruluyor.2eSJpk_z71Bi1z-nbBHkS5xMVO3Ep0xb5fndtyOxynQ

 

 

Politikacılar, eğitimciler, ebeveynler, işletmeler, araştırmacılar, teknoloji geliştiricileri, yatırımcılar ve STK’lar birlikte çalışarak sosyal ve duygusal becerilerin geliştirilmesine katkıda bulunabilirler ve farklı yerlerdeki eğitim sistemlerinde bir hedef ve yetkinlik haline gelmesi için ortak iş yapabilirler.

 

Kaynak: https://www.weforum.org/agenda/2016/03/21st-century-skills-future-jobs-students/?utm_content=buffer5e21c&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer

QUESTION to counselor from a student :

Two Young Businessmen at Desk Covered with Sticky Notes

 

I want to be a successful student but this seems very time-consuming and tiring, and then I start to lose my motivation. Please help me!

 

ANSWER: Easy as 1, 2, 3

No matter what you’re trying to do, there are three important steps you need to take:

  1. Get organized.
  2. Stay focused.
  3. Get it done!

The trouble for children is that each of these steps is actually a lot of little steps. But figuring out how to do them is a skill that will help you a lot in school and in life. Kids have many things to do each day, and each one of them follows this 1-2-3 process.

Take brushing your teeth, for example:

 

  1. Getting organizedmeans getting where you need to be and gathering your supplies. To brush your teeth, you go to the bathroom, get out your toothbrush and toothpaste, get your toothbrush wet, and then put toothpaste on it.

 

  1. Staying focusedmeans sticking with the task. Dentists say to brush for three minutes, so that means keep brushing, even if you hear a really good song on the radio or you remember that you wanted to call your friend. Concentrate and remember what the dentist told you about brushing away from your gums.

 

  1. Getting it done!If you do steps 1 and 2, step 3 almost takes care of itself. Hurray, your three minutes are up and your teeth are clean! Getting it done means finishing up and putting on the finishing touches. With teeth brushing, that would be stuff like rinsing off your toothbrush and putting it away, putting the cap back on the toothpaste, and making sure there’s no toothpaste foam on your face!

Maybe you’re thinking, “I can brush my teeth just fine.” If so, that’s great because it means that you can apply those same skills to school or any project you need to get done, like homework or cleaning your room.

Here are some further suggestions:

SIX STEPS TO SMARTER STUDYING

How did you learn how to ride your bike? Someone probably gave you a few lessons and then you practiced a lot. You can learn how to study in much the same way. No one is born knowing how to study. You need to learn a few study skills and then practice them.

Why work on your study skills? It will make it easier for you to learn and do well in class.

Here are six steps to smarter studying:

  1. Pay attention in class.
  2. Take good notes.
  3. Plan ahead.
  4. Break it down. (If you have a bunch of stuff to learn, break it into smaller chunks.)
  5. Ask for help if you get stuck.
  6. Get a good night’s sleep!
  7. Pay Attention: Good Studying Starts in Class

Here’s a riddle for you: Did you know that before you even begin studying, you’ve already started? Huh? Here’s what we mean. When you pay attention in class (and take good notes), you are starting the process of learning and studying.

Do you have trouble paying attention in class? Are you sitting next to a loud person? Is it hard to see the board? Make sure you’re sitting in a good seat that lets you pay attention. Tell your teacher or parents about any problems that are preventing you from paying attention and taking good notes.

  1. Good Notes = Easier Studying

Not sure how to take notes? Start by writing down facts that your teacher mentions or writes on the board during class. Try your best to use good handwriting so you can read your notes later. It’s also a good idea to keep your notes and papers organized by subject.

  1. Plan Ahead and You’ll Be Glad You Did

We’re all guilty of putting things off sometimes. One of the best ways to make sure that doesn’t happen is to plan ahead.

Ask for a cool calendar (something you like and can keep by your desk or study area) and write down your own planned dates. You can then plan how much to do after school each day, and how much time to spend on each topic. Are lessons or extracurricular activities making it hard to find time to study? Ask your mom or dad how to make a schedule of what to do when. Waiting until it makes it hard to do your best.

  1. Break It Up!

When there’s a lot to study, it can help to break things into chunks.

Don’t worry if you can’t remember something on the first try. That’s where practice comes in. The more days you spend reviewing something, the more likely it is to stick in your brain. There are also tricks called mnemonic (say: new-MON-ik) devices that can help you remember stuff. When you’re trying to memorize a list of things, make up a phrase that uses the first letter of each. For example, are you trying to learn the eight planets and their order from the sun? Think: MVery Excellent Mother Just Served UNachos to remember Mercury, Venus, Earth, Mars, Jupiter, Saturn, Uranus, and Neptune. Your teacher can give you ideas, too.

Another way to break it up is to study regularly instead of just the night before. You can always review your notes and read over the chapters you’re working on. Or, if you’re studying math or science, do some practice problems.

How much studying should you do each night? Your teacher can help you figure it out. Most brains can only pay attention for about 45 minutes. So if you’ve been working for a while and find it hard to pay attention, try taking a break for some water or a walk around the house. Just fight the temptation to turn on the TV or stop working!

  1. Lose the Confusion — Ask for Help

You can’t study effectively if you don’t understand the material. Be sure to ask your teacher for help if you’re confused about something. You can check yourself by reading through your notes. Does it all make sense? If not, ask your teacher to go over it with you. If you’re at home when the confusion occurs, your mom or dad might be able to help.

  1. Sleep Tight!

You’ve followed your study plan — but suddenly you can’t remember anything, not even 2+2! Don’t panic. Your brain needs time to digest all the information you’ve given it. Try to get a good night’s sleep and you’ll be surprised by what comes back to you in the morning.

 

 

continuum-motivation4post

MOTİVASYON SÜREKLİLİĞİ: DIŞTAN İÇE DOĞRU HAREKET ETME

Öğrenme sürecinde motivasyonun büyük bir etkisi var. Bazı insanlar dış etkenlerden daha çok öğrenirken, diğerleri kişisel arzularıyla bunu daha çok başarabilir. Hangi durumda olursa olsun, herkes bir öğrenme sürecine dâhil olur. Bu süreçte motivasyonun nasıl bir etkiye sahip olduğunu bilmek gerekir. Aşağıda verilen Motivasyon Sürekliliği grafiği, dıştan içe doğru hareket etme; öğretmen merkezliden öğrenen odaklı ortamlarda olmak üzere nasıl bir sürecin işlediğine küçük bir bakış sunar.

Dış motivasyon, daha çok bizleri bir davranışa karşı sergilediğimiz tavırla ya da ödül alacağımız veya cezadan kaçacağımız bir aktiviteyle motive edecek şekilde kendini gösterir. İç motivasyon davranışa bağlıdır çünkü kendini kişisel olarak ödüllendirir; esasen, dış ödüllere olan tutkusundan çok kendi hatırı için olan aktivitelerin sergilenmesidir.
 

Enstrümantal

Enstrümantal, fabrika tipi eğitim sistemiyle benzerdir, ödüle ve sonuca bağlıdır. Bu sisteme alışkınız çünkü bu bize rahat gelen sistemdir ve değiştirmek zordur. “Öğrenciler” genellikle lise öğrencileri, “Notum kaç?” ya da “ Bu sınavda çıkacak mı?” gibi sorular sorar. Bazı “Öğrenciler” okulu nasıl geçeceklerini bilirler. Diğerleri sadece kuralları takip etmek isterler, başkalarının motive olmadıkları kuralları takip etmek isterler çünkü ilgilerini kaybederler, başarısızlardır, okuldan sıkılmışlardır ya da öğretmenlere, okula ya da öğrenmeye karşı bir şey hissetmezler.

Sosyal

Sosyal, öğrenenlerin bir grup içinde yer almak istedikleri yerdir. Onlar akranları tarafından kabul edilmek ve öğretmenlerini, ailelerini ve akranlarını memnun etmek isterler. Onlar iyi görünerek ve özellikle kendi akranlarıyla birlikte nasıl bir performans sergilediklerini ölçerek motive olurlar. Arkadaşlar onlar için çok şey ifade eder, sonra okulda neler yaptıklarına bakarlar. Ancak hala daha dış faktörler aracılığıyla öğrenmeye motive olurlar.

Başarı

Başarının anlamı, öğrenenlerin öğrenme ve okulda başarılı olma isteklerinin olduğunu göstermeleridir. Aynı zamanda bu iyi çalışmak istedikleri yer ve kalabalık içinde daha başarılı oldukları yerdir. Onlar öğrenmeye egemen olduklarının ve öğrenme amaçlarıyla nasıl tanıştıklarına dair seçecekleri kanıtların göstergesidir. Bu yer, kendilerine olan inançlarının zihniyetinin başladığı yerdir ve kendilerinin öğrenebileceklerini bilirler.

Özgerçekleştirim

Özgerçekleştirim öğrenenlerin kendi öğrenme tekniklerini üretmeleriyle alakalıdır. Öğrenmeye olan sevgilerinden dolayı öğrenme süreçlerine dalarlar ve dâhil olurlar. Bu noktada, daha çok öğrenmek istedikleri için onlarla alakalı olan her şey için gözleri açıktır. Bu yeni bir öğrenme becerisi, yeni bilgiye ulaşma, inşa edemeyeceklerini düşündükleri bir şeyi yaratabilmeleri ya da amaçlarını takip etmeleri olabilir. Özgerçekleştirimde, kafasına, kalbine ya da ruhuna koyduğu herhangi bir şeyi öğrenebilir ve kendilerine ait bir faaliyetleri vardır.

Motivasyon Sürekliliği öğrenenlerin sesi, seçimi ve bağlılıklarını içerir. Tüm süreklilikler öğrenenlerin inşa ettiği faaliyetlerin elementlerine sahiptirler.

Kaynak: http://www.personalizelearning.com/2016/03/continuum-of-motivation-moving-from.html

School Basketball Tean And Coach Celebrating Victory With Trophy

AKADEMİK BAŞARI İÇİN ÖDEV DEĞİL, SPOR YAPSIN

Doç. Dr. Bilge SELÇUK – Koç Üniversitesi Psikoloji Bölümü Çocuk ve Aile Çalışmaları Laboratuvarı Direktörü

Bir okul yılının ardından, anne-babaların bir kısmı yine çocuklarının akademik başarısından endişeli, bir kısmıysa yazı nasıl geçirsek de seneye notlar daha da yüksek olsa telaşında. Bunu sağlamak içinse akıllarına gelen sadece ödev benzeri işleri artırmak. Oysa psikoloji literatürü, uzunca bir süredir, fiziksel etkinliklerin bilişsel performans ve akademik başarı için ne kadar önemli olduğuna dikkat çekiyor. Ama eğitim sistemimizde veya anne-babaların planlarında bunun karşılığı yok.

İddialı okullarda beden eğitimi derslerinin artık neredeyse hiç yapılmadığı bir dönemdeyiz; kağıt üstünde var ama uygulamada yoklar. Bu dersler TEOG ve üniversite giriş sınavlarına hazırlanan öğrencilerin test çözdükleri, etüt yaptıkları saatler. Spor, dileyen öğrencilerin takıma girerek veya para ödeyip kursa giderek yaptıkları “extra” bir etkinlik olarak görülüyor. Bu elbette bir arz-talep meselesi; sorumlu sadece okul yöneticileri değil. Anne-babalar da çocuklarının daha başarılı olmaları için yolun hep daha fazla çalışmaktan geçtiğine inanıyor, sporla geçirilen saatleri kayıp olarak görüyorlar; fakat yanılıyorlar. Çünkü insan beyni ne kadar gelişkin olursa olsun dikkat kapasitesi sınırlı. Ve dikkat, öğrenme için elzem. Dikkat veremediğiniz bir konuyu işleyemez, işlemediğiniz bir materyali hafızanıza aktarıp kalıcı bir öğrenme sağlayamazsınız.

FİZİKSEL AKTİVİTE BİLİŞSEL BECERİLERİ GELİŞTİRİYOR

ABD’deki Illinois-Champaign Üniversitesi’nde yapılan deneysel bir çalışmada, okul sonrası her gün 40 dakikalık fiziksel aktivite programına katılan 7-9 yaş aralığındaki çocukların dikkati de içeren temel bilişsel becerilerinin daha iyi olduğu gösterilmiş. Bir başka araştırmada ise, koşu bandında 20 dakika hızlı yürümenin ergenlerin okuduğunu anlama becerisini olumlu etkilediği bulunmuş. Her iki çalışma da, fiziksel aktivitenin bilişsel işlevlerden sorumlu bölgeleri değiştirdiğini, beyin görüntüleme yöntemi kullanarak ortaya koymuş. Bir başka kayda değer bulgu ise Kanada’dan. Öğrencileri 2’nci sınıftan 6’ncı sınıfa kadar izleyen bir çalışma, haftada 5 saat fiziksel etkinlik programına katılan çocukların bu dört senelik süre zarfında diğer çocuklara göre daha iyi akademik başarı sergilediklerini göstermiş.

DOĞA SPOR İÇİN EN UYGUN YER

Tüm bu çalışmaların içerisinde en dikkat çekici olanı ise, Arizona State Üniversitesi’nde 4-18 yaş aralığındaki çocuk ve gençleri inceleyen 44 farklı araştırmanın tümünü birlikte derleyen bir araştırma. Bu araştırma, fiziksel aktivitenin türü ve içeriğinden ziyade fiziksel aktiviteye katılımın kendisinin bilişsel becerileri pozitif etkilediğini gösteriyor. Sonuçlara göre, yapılan her türlü fiziksel aktivite çocukların bilişsel becerilerini ilerletmede rol oynuyor.

Bu arada hemen ekleyelim, spor veya fiziksel etkinlik dendiğinde aklınıza illa ki takım, kurs veya para verilerek kapalı mekanlarda yapılan fiziksel etkinlikler gelmesin. Doğa, bunun için en uygun yer. Ağaca tırmanmanın da gayet karmaşık bir fiziksel iş olduğunu unutmamak lazım. Richard Louv’un yazdığı, Türkçesi TÜBİTAK’tan yayınlanan ‘Doğadaki Son Çocuk’, çocuğun sağlığı ve gelişimi için doğanın ne kadar önemli olduğunu anlatan şahane bir kitap. Şimdilerde baskısının tükendiği, artık raflarda bulunamadığı söyleniyor. Bulunuyorsa anne-babalara okumalarını tavsiye ederim. Bulunmuyor ise TÜBİTAK’ın yeniden basması için ricacı olalım.

Kaynak : http://www.hurriyet.com.tr/akademik-basari-icin-odev-degil-spor-yapsin-40127983